Koniec elektrycznych ambicji
Decyzja Forda zaskoczyła branżę motoryzacyjną, tym bardziej że dotyczyła również modeli cieszących się realną popularnością. Wśród skasowanych projektów znalazł się między innymi Ford F-150 Lightning – elektryczny pickup, który osiągał w Stanach Zjednoczonych wyniki sprzedaży przewyższające bezpośrednią konkurencję. Mimo to Farley zdecydował się postawić na radykalne cięcia.
Anulowane zostały nie tylko pojazdy osobowe, ale również projekt elektrycznego samochodu dostawczego, który miał trafić na rynek europejski. Był to cios dla wielu dostawców i partnerów biznesowych, którzy od lat współpracowali z Fordem przy budowie nowego ekosystemu elektrycznej mobilności. Skala rezygnacji była zatem znacznie szersza, niż początkowo sugerowały oficjalne komunikaty prasowe marki.
Ford nie rezygnuje jednak całkowicie z elektryfikacji. Koncern kontynuuje prace nad platformą UEV, z której ma powstać przystępny cenowo elektryczny pickup. Projekt realizowany jest przez tak zwany zespół Skunkworks – grupę inżynierów wywodzących się z Tesli, Riviana, Lucida oraz ze środowiska motorsportu. Pojazd ten ma ujrzeć światło dzienne około połowy 2027 roku. Dodatkowo światło dzienne ujrzał niedawno Ford Transit City, który będzie produkowany w Chinach.
Dlaczego inżynierowie Forda nie mogli stworzyć konkurencyjnej platformy?
W wywiadzie dla kanału T. Rowe Price Farley ujawnił, że jedną z kluczowych przyczyn decyzji o anulowaniu projektów były głęboko zakorzenione uprzedzenia wewnątrz samego Forda. Przyznał, że jego tradycyjny zespół odpowiedzialny za silniki spalinowe był tak bardzo sceptycznie nastawiony do pojazdów bateryjnych, że praktycznie niemożliwe było dostarczenie dla działu Model E konkurencyjnej platformy elektrycznej. Odkrycie to, jak sam przyznał, otworzyło mu oczy jako osobie z wieloletnim doświadczeniem w branży.
Farley odniósł się też do różnic między Fordem Mustangiem Mach-E a jego rywalami – zarówno Teslą Model Y na rynku zachodnim, jak i BYD jako punktem odniesienia na rynku chińskim. Kontekst ten pokazuje, jak duże wyzwanie stało przed Fordem w próbie zbudowania naprawdę konkurencyjnego produktu elektrycznego w globalnym wyścigu technologicznym. Bez odpowiedniej bazy technicznej i mentalności zespołu, tworzenie takich aut groziło poważnymi problemami jakościowymi.
Dyrektor generalny nie ukrywał, że nowa platforma, nad którą pracowano przez lata, miała być czymś zupełnie innym niż Mach-E – bardziej zaawansowanym i innowacyjnym rozwiązaniem. Problem polegał jednak na tym, że kulturowe i techniczne bariery wewnątrz organizacji uniemożliwiały realizację tej wizji w sposób, który przyniósłby zyski i zadowolenie klientów. Farley dostrzegł to wcześniej niż wielu innych i postanowił działać, mimo ogromnych kosztów emocjonalnych tej decyzji.
ZOBACZ RÓWNIEŻ: Nowy Ford Mustang Mach-E 2026. To wyjątkowa edycja nawiązująca do lat 60.
Lata pracy wyrzucone do kosza
Jim Farley nie krył, że anulowanie projektów elektrycznych było dla niego niezwykle bolesne z ludzkiego punktu widzenia. Pracownicy poświęcili trzy lata swojego życia na rozwijanie tych samochodów, a świadomość, że cały ten wysiłek zostaje przekreślony jedną decyzją zarządu, była trudna do zniesienia zarówno dla zespołów, jak i dla samego CEO. „Byliśmy z siebie dumni z tego, co robimy” – przyznał Farley w rozmowie.
Jednocześnie szef Forda był nieugięty w swojej ocenie ekonomicznej sytuacji. Jako CEO był przekonany, że inwestycja nigdy nie przyniosłaby oczekiwanego zwrotu, a wprowadzenie tych aut na rynek oznaczałoby generowanie błędów i problemów przez kolejne dwie dekady. Posłużył się przy tym obrazowym porównaniem: nie mógł zaakceptować sytuacji, w której nowe produkty generowałyby awarię co 56 sekund przez następne 20 lat.
Decyzja zyskała ostatecznie wsparcie rady nadzorczej oraz Billa Forda, co było kluczowe dla jej przeprowadzenia. Farley przyznał, że trudna była też sytuacja dostawców, od których zależy wartość dodana Forda i którzy jednocześnie obsługują tradycyjną linię produkcyjną koncernu. Wśród branżowych komentatorów reakcje były podzielone – część mówiła, że firma „w końcu odzyskała zdrowy rozsądek”, jednak większość stwierdziła, że „warto było spróbować”.
